Το ελληνικό ελαιόλαδο και η διεθνής αγορά

Το ελληνικό ελαιόλαδο και η διεθνής αγορά

Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα, εν μέσω κρίσης, είναι η έλλειψη ισχυρών εταιρειών που να γνωρίζουν πώς να είναι ανταγωνιστικές στη διεθνή αγορά, κάτι που γίνεται ιδιαιτέρως εμφανές με την προώθηση του ελληνικού ελαιόλαδου, αναφέρει το National Public Radio των ΗΠΑ.

Όπως σημειώνεται χαρακτηριστικά, «όλοι γνωρίζουν το ελληνικό ελαιόλαδο, αλλά κανείς δεν το αγοράζει γιατί είναι σχεδόν αδύνατον να το βρεις».

Το μεγαλύτερο μερίδιο της αγοράς του ελαιόλαδου που πωλείται στην Ελλάδα κατέχουν πολυεθνικές εταιρείες. Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι, παρόλο που πρόκειται για τη μεγαλύτερη ελαιοπαραγωγό χώρα στον κόσμο, ποτέ δεν ανέπτυξες δικές της μεγάλες εταιρείες.

Τα αίτια είναι ποικίλα, καταδεικνύοντας κάποια από τα πιο βασικά προβλήματα της ελληνικής οικονομίας: για παράδειγμα, το ελληνικό ελαιόλαδο είναι πιο ακριβό – κατά κανόνα παράγεται σε μικρά, οικογενειακά κτήματα, με τις ελιές να συλλέγονται με το χέρι.

Αντίθετα, στην Ισπανία, η συλλογή της ελιάς γίνεται με μηχανήματα, ενώ και στην Ισπανία και την Ιταλία, γίνεται εισαγωγή λαδιού από φτηνούς παραγωγούς (Τυνησία, Αλγερία), το οποίο αναμειγνύουν με το δικό τους προϊόν.

Το μεγαλύτερο ποσοστό της ελληνικής ελιάς εξάγεται σε χώρες του εξωτερικού ως έχουν και όχι ως ελαιόλαδο, ενώ, «το αληθινό κέρδος έρχεται όταν παρασκευάζεις και πουλάς το τελικό προϊόν»

Επιπλέον, «η Ελλάδα δεν έμαθε ποτέ την τέχνη του μάρκετινγκ», την τέχνη του να «πουλά» το «όνομά της» στους καταναλωτές.

Όπως εκτιμάται στο άρθρο, ο καλύτερος τρόπος για να υπάρξει ανάπτυξη είναι να αρχίσει να πουλά περισσότερο προϊόν στο εξωτερικό. Το ελαιόλαδο είναι μία πολύ καλή ευκαιρία, καθώς η χώρα έχει μεγάλη παράδοση στην παρασκευή του. Ωστόσο, πριν από κάθε τι, «οι ελληνικές εταιρίες θα πρέπει να κάνουν ριζικές αλλαγές στον τρόπο που λειτουργούν».






http://www.ert.gr/piotita-zois/item/22301-To-ellhniko-elaiolado-kai-h-diethnhs

read more " Το ελληνικό ελαιόλαδο και η διεθνής αγορά "

Tο ελληνικό «εξαιρετικό παρθένο» ελαιόλαδο.

Το «καλό» Ελληνικό Ελαιόλαδο

Το «εθνικό» αγροτικό προϊόν συνεχίζει να παράγεται σε άριστη ποιότητα και να διατίθεται στους Έλληνες καταναλωτές σε προσιτή (υπό προϋποθέσεις) τιμή .

Πoιό λοιπόν είναι το «καλό» ελαιόλαδο και πώς θα το ξεχωρίσω;

Έπονται μερικοί βασικοί και ολότελα πρακτικοί κανόνες, διατυπωμένοι ιεραρχικά και με τη σημείωση ότι για να ισχύει ο δεύτερος πρέπει να ισχύει ο πρώτος κ.ο.κ. . Μιλάμε πάντα για το ελληνικό «εξαιρετικό παρθένο» ελαιόλαδο.

1. Άριστη αγορά θεωρείται εκείνη για την οποία έχω βεβαιωθεί ότι ΟΛΑ τα χρήματα που πληρώνω παραμένουν στην Ελλάδα. Αυτό σημαίνει ότι προσέχω α. από ποιόν αγοράζω, καθόσον υπάρχουν πωλητές (εταιρείες τυποποίησης, μπακάλικα κτλ.) που κρύβουν τα μη ελληνικά συμφέροντά τους κάτω από ελκυστικές ελληνικές επωνυμίες, β. μετά την επαλήθευση της προηγούμενης συνθήκης θα πρέπει να σιγουρευτώ πως και τα υλικά τυποποίησης (μπουκάλια, δοχεία, ετικέτες κτλ.) είναι κατασκευασμένα στην Ελλάδα και γ. αφού εκπληρώνονται οι δύο προηγούμενες συνθήκες θα πρέπει να σιγουρευτώ ότι το προϊόν που ετοιμάζομαι να αγοράσω δεν έχει υποστεί τηλεοπτική (τουλάχιστον) διαφήμιση (τουτέστιν, αν αγοράσω κάτι που διαφημίζεται στην τηλεόραση πληρώνω στην τιμή του προϊόντος και κοπανιστό αέρα εις υγεία εμού του κορόιδου).

2. Δεν αγοράζω ποτέ ελαιόλαδο συσκευασμένο στον παραδοσιακό 16λιτρο (περίπου) τενεκέ, γιατί απλώς πετάω τα λεφτά μου, αγοράζοντας ένα προϊόν που, ακόμα και άριστο να είναι (που δεν είναι), σε λίγο καιρό θα έχει γίνει σκάρτο. Το ότι ξέρω τον παραγωγό δεν προσφέρει τίποτα θετικό σε μια τέτοια αγορά.

3. Αγοράζω μόνο τυποποιημένο ελαιόλαδο, εφόσον είναι συσκευασμένο σε μπουκάλι γυάλινο ή PET (πλαστικό τροφίμων) ή σε λευκοσιδηρά δοχεία ή σε ειδικούς ασκούς, και πάντοτε σε χωρητικότητες το πολύ πέντε λίτρων.

4. Προτιμώ να κάνω τις αγορές μου από ελαιοπαραγωγούς (δηλαδή αγρότες μεμονωμένους ή συνεταιρισμένους και ελαιοτριβείς), γιατί οι ελαιοπαραγωγοί, επειδή σέβονται το προϊόν του ιδρώτα τους, βάζουν με καμάρι τα στοιχεία τους πάνω στις συσκευασίες, ώστε να μπορώ να επικοινωνήσω απευθείας μαζί τους, αν κάτι δεν μου άρεσε, αν θέλω κάποια παραπάνω πληροφορία κτλ.

5. Πέραν της ένδειξης οξύτητας, της ένδειξης «εξαιρετικό παρθένο» και κάποιων άλλων σημάνσεων, η αναγραφή ποιοτικών δεικτών, κατά τρόπο που να συνάγεται ότι το προϊόν έχει υποστεί ποιοτικό έλεγχο, είναι σημάδι θετικό (συνήθως, υπεροξείδια, Κ, και κηροί).

6. Εφόσον έκανα την αγορά, αν κατά τη δοκιμή διαπιστώσω ότι το προϊόν είναι διαυγές και ότι μου δίνει μια γεύση που θα μπορούσα να την περιγράψω σαν φρουτώδη, πικρή ή πικάντικη κι ένα άρωμα που μου θυμίζει τη μυρωδιά των φύλλων της ελιάς, όταν τα τρίβω στην παλάμη μου, τότε έχω κάνει μια κατ΄αρχάς άριστη αγορά.

7. Η αγορά μου, ωστόσο, θα μείνει μόνο κατ΄αρχάς άριστη (και όχι συνολικά), εάν πληρώσω για κάθε λίτρο λάδι πάνω από 5,5 € για συσκευασίες ενός λίτρου και πάνω από 5,0 ευρώ (ανά λίτρο) για συσκευασίες μέχρι πέντε λίτρα.

Δεν υπάρχουν εξωτικά και ειδικά ελαιόλαδα που δικαιολογούν τιμές μεγαλύτερες. Μεγαλύτερες τιμές δικαιολογούνται μόνο στην περίπτωση αγοράς κάποιας κατηγορίας (συνήθως μικρές παραγωγές) με ιδιαίτερα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά. Στην κατηγορία αυτή ανήκουν, για παράδειγμα, το πραγματικό αγουρέλαιο και το (δυσεύρετο) λάδι αγριελιάς.

8. Για να διατηρήσω σε άριστη κατάσταση το άριστο ελαιόλαδο που αγόρασα, πρέπει να το κρατήσω σε θερμοκρασία κάτω από 20 βαθμούς και να μη το δει ποτέ φως. Καλό είναι να θυμάμαι ότι ελαιόλαδο είναι «ζωντανό» προϊόν, οπότε το χρώμα και η γεύση του με τον καιρό αλλοιώνονται. Προτιμώ λοιπόν τις μικρότερες συσκευασίες, ώστε να καταναλώνεται γρήγορα το περιεχόμενό τους, και προσέχω κάθε φορά που ανοίγω μια συσκευασία να την ξανακλείνω καλά, μέχρις ότου τελειώσει το περιεχόμενό της, οπότε επιβάλλεται να την πετάξω…

Κειμενάκι από το διαχειριστή του ebloko.gr

(http://ebloko.gr/_thewordGreece)

http://agroboard.blogspot.gr

read more " Tο ελληνικό «εξαιρετικό παρθένο» ελαιόλαδο. "

Το ελληνικό ελαιόλαδο γιορτάζει και διαγωνίζεται

Το ελληνικό ελαιόλαδο γιορτάζει και διαγωνίζεται

Ανοίγει τις πύλες της, στο Ελληνικό, η έκθεση «Ελαιοτεχνία» από την 1η έως τις 3 Μαρτίου

 

Για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά το ελληνικό τυποποιημένο ελαιόλαδο γιορτάζει και βραβεύει τους καλύτερους. Ο διαγωνισμός «Αριστείον Ελαιόλαδου»  (1-3 Μαρτίου στο γήπεδο της ξιφασκίας στο Ελληνικό) που διεξάγεται στο πλαίσιο της «Μεσογειακής έκθεσης ελιάς και ελαιόλαδου -"Ελαιοτεχνία"»εξελίσσεται σιγά σιγά σε θεσμό για το τυποποιημένο λάδι. «Μια διάκριση είναι σημαντική για τους νικητές, καθώς θα μπορέσουν να  πρόβάλλουν το βραβείο που θα κερδίσουν   πάνω στη συσκευασία του προϊόντος τους»λέει ο κ. Γιώργος Κουβέλης, διοργανωτής της έκθεσης, η οποία πέρα από την παρουσία των ελληνικών εταιριών που ασχολούνται με την τυποποίηση λαδιού θα περιλαμβάνει και ένα συνέδριο με τη συμμετοχή επιστημόνων και επιχειρηματιών με θέμα τις νέες καλλιέργειες κάθε είδους.

Βασικός στόχος του διαγωνισμού αλλά και της έκθεσης στο σύνολο της, είναι η προώθηση του ελληνικού λαδιού στις αγορές του εξωτερικού. Ούτως ή άλλως η συζήτηση για τις εξαγωγές τυποποιημένου ελαιόλαδου είναι ρεαλιστική, ειδικά σε αγορές όπως η Ρωσία ή η Κίνα δεν είναι καινούργια. «Τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει βήματα, όμως ακόμα απέχουμε αρκετά από τους Ισπανούς ή τους Ιταλούς», σχολιάζει ο κ. Κουβέλης.

Σημειωτέον ότι οι διαγωνιζόμενοι (ως τώρα υπάρχουν 40 συμμετοχές) θα διεκδικήσουν δύο βραβεία. Ένα που αφορά την ποιότητα του ελαιόλαδου και ένα που αφορά τη συσκευασία. «Δυστυχώς ή ευτυχώς ειδικά για το διεθνές κοινό το μάρκετινγκ και η συσκευασία ενός προϊόντος είναι εξίσου, αν όχι περισσότερο σημαντική με την ποιότητα και τη γεύση του» λέει ο κ. Κουβέλης. «Το ίδιο πρόβλημα, της ελλιπούς προβολής και των αντιαισθητικών συσκευασιών αντιμετώπιζαν έως πριν λίγα χρόνια και τα ελληνικά κρασιά. Σήμερα αυτό έχει αλλάξει. Σιγά σιγά το ίδιο αρχίζει να γίνεται και στον τομέα του ελαιόλαδου. Ειδικά από τη στιγμή που στο χώρο έχουν μπει νέοι άνθρωποι που έχουν σπουδάσει και ζήσει στο εξωτερικό και καταλαβαίνουν πως οι εξαγωγές είναι ίσως ο μοναδικός τρόπος να κρατήσουν ζωντανές τις επιχειρήσεις τους» λέει ο κ. Κουβέλης.«Επιπλέον η ελληνική παραγωγή λαδιού έχει ένα ακόμα μειονέκτημα. Κατά βάση οι ελληνικές μονάδες έχουν μικρή παραγωγή, 10-15 τόνους το έτος. Οι ιταλικές ή ισπανικές μονάδες μπορεί να έχουν δεκαπλάσια παραγωγή άρα, όσον αφορά την Ελλάδα, το κόστος παραγωγής και η τελική τιμή για τον ξένο καταναλωτή είναι δύσκολο να είναι χαμηλοτερη. Επομένως έχει ακόμα μεγαλύτερη σημασία να προσφέρεις ένα ποιοτικό προϊόν».

Επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του διαγωνισμού

http://www.eleotexnia.gr/dkotinos.html

read more " Το ελληνικό ελαιόλαδο γιορτάζει και διαγωνίζεται "