ελιά & λάδι

Κυριακή 10 Αυγούστου 2014

τρόποι συλλογής του ελαιοκάρπου



τρόποι συλλογής του ελαιοκάρπου.

Συλλογή μετά από φυσιολογική πτώση.


Παλαιότερα η συλλογή του ελαιοκάρπου, ιδιαίτερα, των χονδρόκαρπων ελαιοποιήσιμων ποικιλιών γίνονταν αποκλειστικά με τα χέρια, μετά την πτώση στο έδαφος. Ακολουθείται όπου τα δέντρα είναι ψηλά ή και όπου υπάρχει έλλειψη εργατικών χεριών. Στην περίπτωση αυτή οι καρποί αφήνονται να ωριμάσουν πλήρως και να πέσουν μόνοι τους στο έδαφος όπου έχουν απλωθεί δίχτυα.
Τα δίχτυα διευκολύνουν τη σταδιακή συλλογή σε πολλά χέρια, αλλά θα πρέπει οι καρποί να μαζεύονται τακτικά, τουλάχιστον κάθε 2 βδομάδες γιατί αλλιώς η ποιότητα του λαδιού υποβαθμίζεται σοβαρά. 
                                     

Πλαστικά δίχτυα ελαιοσυλλογής.




Η μέθοδος αυτή όμως παύει να έχει σοβαρά μειονεκτήματα που συντελούν στην παραλαβή ελαιόλαδου κατώτερης ποιότητας. 

Συλλογή με ραβδισμό.  



                                                                                                 
Στις περισσότερες περιπτώσεις, ιδιαίτερα στις μικρόκαρπες ποικιλίες η συλλογή του ελαιοκάρπου γίνεται με ραβδισμό. Ο καρπός συλλέγεται από το έδαφος, όπου πέφτει μετά από χτύπημα των κλαδιών του δέντρου με ραβδιά, ξύλινα ή και μηχανικά. Η μέθοδος αποδίδει όταν ο καρπός έχει ένα κατάλληλο στάδιο ωριμότητας και όταν υπάρχει εμπειρία των ραβδιστών. Έχει καλή απόδοση αλλά μαζί με τον καρπό ρίχνει και πολλά φύλλα ενώ σπάζει τρυφερούς βλαστούς και τραυματίζει το δέντρο.
                     
Συλλογή με τα χέρια.




Ο καρπός συλλέγεται χτενίζοντας τα καρποφόρα κλαδιά με τα χέρια ή με ειδικές χτένες. Αν πρόκειται για μεγαλόκαρπες επιτραπέζιες, στις οποίες οι μωλωπισμοί και οι τραυματισμοί των καρπών μειώνουν σοβαρά την εμπορική αξία, οι καρποί τοποθετούνται απευθείας σε καλάθια επενδυμένα με πανί και όλοι οι χειρισμοί γίνονται προσεκτικά. Στις άλλες περιπτώσεις, οι καρποί ρίχνονται στο έδαφος πάνω σε στρωμένα πανιά ή δίχτυα από όπου μετά συλλέγονται και τοποθετούνται σε σάκους. Η τεχνική αυτή εφαρμόζεται σε επιτραπέζιες και σε μικρά δέντρα των ελαιοποιήσιμων. Είναι η δαπανηρότερη μέθοδος αλλά έχει σημαντικά πλεονεκτήματα γιατί αποφεύγεται ο τραυματισμός των καρπών και του δέντρου και δίνει καλή καθαρότητα του ελαιοκάρπου από φύλλα.

Μηχανική συλλογή με δονητές.


Το τελειότερο επίτευγμα της μηχανικής στον τομέα της ελαιοσυλλογής αποτελούν οι διάφοροι τύποι δονητών. Είναι μια μέθοδος που έχει αρχίσει να εφαρμόζεται σε άλλες χώρες αλλά παρουσιάζει μεγάλες δυσκολίες στην Ελλάδα. Με την μέθοδο αυτή, ο καρπός ρίχνεται στο έδαφος με δόνηση του κορμού του δέντρου από ειδικά μηχανήματα, τους δονητές. Απαραίτητες προϋποθέσεις για την επιτυχία της μεθόδου είναι να υπάρχει ομοιομορφία στην ωρίμανση των καρπών και κατάλληλη διαμόρφωση του κορμού και της κόμης των δέντρων ώστε η δόνηση από τον κορμό να φτάνει στα ακραία κλαδιά που είναι τα καρποφόρα. Οι προϋποθέσεις αυτές με τις ποικιλίες που καλλιεργούνται σήμερα στην Ελλάδα και με τα σχήματα στα οποία έχουν αυτές διαμορφωθεί, δεν εκπληρούνται. Επιπλέον πολλοί ελαιώνες στην Ελλάδα έχουν φυτευτεί σε επικλινή εδάφη και σε δυσπρόσιτες περιοχές που δεν επιτρέπουν τη χρήση των βαριών μηχανημάτων που διατίθενται για το σκοπό αυτό. Παρόλα αυτά η χρήση των δονητών παρουσιάζει ενδιαφέρον και μελετάται στην Ελλάδα σε πειραματικό μόνο επίπεδο.

Με πρωτοβουλίες κυρίως Ελλήνων κατασκευαστών έχουν επινοηθεί διάφορα μέσα, εργαλεία και μηχανήματα που διευκολύνουν σημαντικά την ελαιοσυλλογή. Τα σπουδαιότερα από αυτά παρουσιάζονται στην συνέχεια.
  • Δίχτυα και πανιά ελαιοσυλλογής
  • Χειροκίνητες χτένες
  • Μηχανοκίνητα ραβδιστήρια                           

Μηχανισμοί μηχανοκίνητων ελαιοραβδιστών



Παραδείγματα δύο άλλων μηχανημάτων που προσφέρονται για την ελαιοσυλλογή.

    
    

read more " τρόποι συλλογής του ελαιοκάρπου "

Τετάρτη 6 Αυγούστου 2014

Συγκομιδή του ελαιόκαρπου



Συγκομιδή του ελαιόκαρπου 


Η συλλογή του ελαιοκάρπου είναι η πιο δαπανηρή εργασία και αποτελεί το κυριότερο πρόβλημα της ελαιοκαλλιέργειας σήμερα αφού ανεβάζει πολύ το κόστος παραγωγής ελαιόλαδου και επιτραπέζιας ελιάς.
Ανάλογα με την ποικιλία, το ύψος των δέντρων και το φορτίο τους, η δαπάνη ελαιοσυλλογής μπορεί να φτάσει μέχρι το 70-80% του συνολικού κόστους παραγωγής και να είναι μεγαλύτερη για τις μικρόκαρπες ποικιλίες, τα μεγάλα και ψηλά δέντρα και σε χρονιές μικρής καρποφορίας. Πολύ συχνά, το κόστος ελαιοσυλλογής ισοδυναμεί με το 50% ή και περισσότερο της αξίας του προϊόντος.



Για την αύξηση της απόδοσης των εργατών και τη μείωση του κόστους της ελαιοσυλλογής γίνεται σήμερα, όπου είναι δυνατό, διαμόρφωση των δέντρων σε χαμηλά σχήματα και επίσης χρησιμοποιούνται και διάφορα βοηθητικά μέσα της ελαιοσυλλογής.

Γενικά η συγκομιδή του ελαιοκάρπου θα πρέπει να γίνεται στο άριστο στάδιο της ωρίμανσης. Το στάδιο αυτό συνδέεται με την καλύτερη ποιότητα του ελαιόλαδου και τη μεγαλύτερη ελαιοπεριεκτικότητα και είναι γνωστό και σαν στάδιο βιομηχανικής ωρίμανσης. Το στάδιο αυτό φαίνεται να συμπίπτει με την αρχή της αλλαγής του χρώματος του ελαιοκάρπου από πράσινο-κίτρινο σε μελανό-ιώδες.
Αν η συγκομιδή του ελαιοκάρπου γίνει πολύ γρήγορα τότε η απόδοση σε ελαιόλαδο είναι μικρή και η ποιότητα όχι καλή. Επιπλέον αν έχουμε καθυστέρηση της συγκομιδής, ιδιαίτερα σε περιοχές με θερμό κλίμα, συντελεί στην παραλαβή ελαιόλαδου υποβαθμισμένης ποιότητας.

Είναι φανερό ότι το άριστο στάδιο ωρίμανσης δε συμπίπτει χρονικά για όλο το καρπό, ακόμα και του ίδιου του δέντρου. Η διαφορά στο χρόνο της ωρίμανσης είναι πιο αισθητή στον ελαιόκαρπο διαφορετικών δέντρων. Κατά συνέπεια είναι δύσκολο να συγκομισθεί η παραγωγή, σε μια περιοχή, στο άριστο στάδιο ωρίμανσης του καρπού. Θα πρέπει όμως να γίνεται συγκομιδή όταν το μεγαλύτερο μέρος, της παραγωγής, βρίσκεται σε αυτό το στάδιο.
Συλλογή ελαιοκάρπου από το έδαφος.
Στις επιτραπέζιες ελιές, η συλλογή των καρπών γίνεται μετά την συμπλήρωση της αύξησης του μεγέθους τους και οπωσδήποτε πριν αρχίσει το "μαλάκωμα " της σάρκας και η μείωση των ποιοτικών χαρακτηριστικών των καρπών. 

Έτσι για πράσινες οι ελιές συγκομίζονται ενώ είναι ακόμα άγουρες μόλις πάρουν το τελικό μέγεθός τους, προς τα τέλη Σεπτεμβρίου με αρχές Οκτωβρίου, ανάλογα με την ποικιλία και την περιοχή. Για μαύρες, οι ελιές συγκομίζονται αργότερα, όταν ωριμάσουν και πάρουν το επιθυμητό μαύρο χρώμα, άλλα πριν αρχίσουν να μαλακώνουν. Μόνο σε ειδικές περιπτώσεις, οι καρποί αφήνονται να υπερωριμάσουν.

Στις ελαιοποιήσιμες ελιές, η συλλογή αρχίζει με την αλλαγή χρώματος από πράσινο-κίτρινο σε πράσινο-ιώδες και κλιμακώνεται, ανάλογα με τις συνθήκες, μέχρι την πλήρη ωρίμανση των καρπών.
Οι ελιές που πέφτουν πρόωρα στο έδαφος, λόγω προσβολών ή ξηρασίας, θα πρέπει να μαζεύονται πρώτες και να μην αναμειγνύονται με τις άλλες γιατί δίνουν κατώτερο λάδι.

read more " Συγκομιδή του ελαιόκαρπου "

Σάββατο 2 Αυγούστου 2014

Ελαιόκαρπος: Ανάπτυξη και ωρίμανση


Ελαιόκαρπος: Ανάπτυξη και ωρίμανση




Ο ελαιόκαρπος αρχίζει να σχηματίζεται μετά την γονιμοποίηση των ανθέων. Ωριμάζει από το Φθινόπωρο μέχρι το Χειμώνα. Το πρώτο μέρος που αναπτύσσεται στον καρπό είναι ο πυρήνας. Με γρήγορο ρυθμό ακολουθεί η ανάπτυξη της σάρκας.

Ο καρπός της ελιάς είναι δρύπης με σχήμα αυγοειδές και συχνά καταλήγει σε μυτερό άκρο. Η διαφορά του από τις άλλες δρύπες περιορίζεται στη χημική τους σύσταση. Όπως όλες οι δρύπες έτσι και ο ελαιόκαρπος χωρίζεται σε δύο κύρια μέρη:στο περικάρπιο και στο ενδοκάρπιο.
Μέρη ελαιοκάρπου σε εγκάρσια τομή.
Το περικάρπιο αποτελείται από:
  • Το επικάρπιο ή επιδερμίδα που καλύπτει το 1,5-3,5% του βάρους του καρπού.
  • Το μεσοκάρπιο ή σάρκα που περιέχει ιστούς πλούσιους σε λάδι και σε νερό και καλύπτει το 70-90% του καρπού.
  • Το ενδοκάρπιο ή πυρήνας που αποτελείται από το σκληρό ξυλώδες τμήμα στο οποίο περιέχεται συνήθως ένα και πολύ σπάνια δύο ενδοσπέρμια (σπόροι).

Τα κύρια συστατικά της σάρκας της ελιάς είναι: το νερό, το λάδι, τα ζάχαρα, οι πρωτεΐνες, οι πηκτίνες, τα οργανικά οξέα, οι τανίνες, η ελευρωπαίνη, τα ανόργανα συστατικά κ.α.
Η σύνθεση του ελαιοκάρπου διαφέρει ανάλογα με την ποικιλία, την περιοχή καλλιέργειας της ελιάς, τη χρονιά και το στάδιο ανάπτυξης του καρπού.

Ο καρπός των μεγαλόκαρπων ποικιλιών που περιέχουν μικρό ποσοστό λαδιού και μεγάλο ποσοστό ζαχάρων χρησιμοποιείται συνήθως για την παραγωγή βρώσιμων ελιών. Αντίθετα ποικιλίες με μεγάλο ποσοστό λαδιού προορίζονται για ελαιοποίηση. Οι ποικιλίες ελιάς που είναι κατάλληλες για την παραγωγή ελαιόλαδου έχουν συνήθως μέσο μέγεθος καρπού.

Ο ελαιόκαρπος αρχίζει να σχηματίζεται μετά την γονιμοποίηση των ανθέων. Ωριμάζει από το Φθινόπωρο μέχρι το Χειμώνα. Το πρώτο μέρος που αναπτύσσεται στον καρπό είναι ο πυρήνας. Με γρήγορο ρυθμό ακολουθεί η ανάπτυξη της σάρκας. Η διαμόρφωση όλων των τμημάτων του καρπού πραγματοποιείται από το Μάιο μέχρι το δεύτερο δεκαήμερο του Ιουλίου ή και λίγο αργότερα.

Η ξυλοποίηση των ιστών του ενδοκαρπίου πραγματοποιείται βαθμιαία, αρχίζει από τα στρώματα που είναι κοντά στην κεντρική κοιλότητα και προχωρεί προς τα επιφανειακά. Με την πρόοδο της ωρίμανσης μεταβάλλεται το χρώμα του μεσοκαρπίου και του επικάρπιου από πράσινο σε πρασινοκίτρινο, αχυροκίτρινο, ξανθοκόκκινο και τελικά σε ιώδες μέχρι μελανοιώδες, ενώ η χλωροφύλλη εξαφανίζεται από τα κύτταρα του καρπού. Το σαρκώδες μέρος γίνεται όλο και πιο μαλακό και η επιδερμίδα αποκτά μια στιλπνότητα. Για τις επιτραπέζιες ποικιλίες, έχει ιδιαίτερη σημασία η περιεκτικότητα σε ζάχαρα. Για αυτό η συγκομιδή ελαιοκάρπου που προορίζεται για την παραγωγή βρώσιμων ελιών θα πρέπει να γίνεται το συντομότερο δυνατό μετά την πλήρη ανάπτυξη του για να αξιοποιηθούν τα ζάχαρα, κατά την ζύμωση. Είναι χαρακτηριστικό, ότι η πορεία την οποία ακολουθούν τα ζάχαρα είναι αντίθετη από αυτή του λαδιού. Με την μείωση της περιεκτικότητας σε ζάχαρα, αυξάνεται η ελαιοπεριεκτικότητα.
     
Ο ρυθμός ανάπτυξης του ελαιοκάρπου, η πορεία και ο χρόνος ωρίμανσης επηρεάζεται από διάφορους παράγοντες οι κυριότεροι από τους οποίους είναι:
1.    Η ηλικία του ελαιόδεντρου
2.    Η ποικιλία
3.    Η υγιεινή κατάσταση του ελαιόδεντρου
4.    Οικολογικοί παράγοντες
      
Το φως αντιπροσωπεύει ένα ακόμα βασικό παράγοντα ο οποίος επηρεάζει σημαντικά την ωρίμανση του καρπού καθώς και την ποσότητα και την ποιότητα του ελαιόλαδου. Άφθονο φως συνδέεται με την παρουσία πολλών αρωματικών συστατικών στο λάδι. 




Σταυρούλα Δ. Παυλοπούλου
Αρχιτέκτονας Τοπίου Msc.
Εmail: s_pavlopoulou@yahoo.gr
read more " Ελαιόκαρπος: Ανάπτυξη και ωρίμανση "