Το «καλό» Ελληνικό Ελαιόλαδο

Το «καλό» Ελληνικό Ελαιόλαδο

Το «εθνικό» αγροτικό προϊόν συνεχίζει να παράγεται σε άριστη ποιότητα και να διατίθεται στους Έλληνες καταναλωτές σε προσιτή (υπό προϋποθέσεις) τιμή .

Πoιό λοιπόν είναι το «καλό» ελαιόλαδο και πώς θα το ξεχωρίσω;

Έπονται μερικοί βασικοί και ολότελα πρακτικοί κανόνες, διατυπωμένοι ιεραρχικά και με τη σημείωση ότι για να ισχύει ο δεύτερος πρέπει να ισχύει ο πρώτος κ.ο.κ. . Μιλάμε πάντα για το ελληνικό «εξαιρετικό παρθένο» ελαιόλαδο.

1. Άριστη αγορά θεωρείται εκείνη για την οποία έχω βεβαιωθεί ότι ΟΛΑ τα χρήματα που πληρώνω παραμένουν στην Ελλάδα. Αυτό σημαίνει ότι προσέχω α. από ποιόν αγοράζω, καθόσον υπάρχουν πωλητές (εταιρείες τυποποίησης, μπακάλικα κτλ.) που κρύβουν τα μη ελληνικά συμφέροντά τους κάτω από ελκυστικές ελληνικές επωνυμίες, β. μετά την επαλήθευση της προηγούμενης συνθήκης θα πρέπει να σιγουρευτώ πως και τα υλικά τυποποίησης (μπουκάλια, δοχεία, ετικέτες κτλ.) είναι κατασκευασμένα στην Ελλάδα και γ. αφού εκπληρώνονται οι δύο προηγούμενες συνθήκες θα πρέπει να σιγουρευτώ ότι το προϊόν που ετοιμάζομαι να αγοράσω δεν έχει υποστεί τηλεοπτική (τουλάχιστον) διαφήμιση (τουτέστιν, αν αγοράσω κάτι που διαφημίζεται στην τηλεόραση πληρώνω στην τιμή του προϊόντος και κοπανιστό αέρα εις υγεία εμού του κορόιδου).

2. Δεν αγοράζω ποτέ ελαιόλαδο συσκευασμένο στον παραδοσιακό 16λιτρο (περίπου) τενεκέ, γιατί απλώς πετάω τα λεφτά μου, αγοράζοντας ένα προϊόν που, ακόμα και άριστο να είναι (που δεν είναι), σε λίγο καιρό θα έχει γίνει σκάρτο. Το ότι ξέρω τον παραγωγό δεν προσφέρει τίποτα θετικό σε μια τέτοια αγορά.

3. Αγοράζω μόνο τυποποιημένο ελαιόλαδο, εφόσον είναι συσκευασμένο σε μπουκάλι γυάλινο ή PET (πλαστικό τροφίμων) ή σε λευκοσιδηρά δοχεία ή σε ειδικούς ασκούς, και πάντοτε σε χωρητικότητες το πολύ πέντε λίτρων.

4. Προτιμώ να κάνω τις αγορές μου από ελαιοπαραγωγούς (δηλαδή αγρότες μεμονωμένους ή συνεταιρισμένους και ελαιοτριβείς), γιατί οι ελαιοπαραγωγοί, επειδή σέβονται το προϊόν του ιδρώτα τους, βάζουν με καμάρι τα στοιχεία τους πάνω στις συσκευασίες, ώστε να μπορώ να επικοινωνήσω απευθείας μαζί τους, αν κάτι δεν μου άρεσε, αν θέλω κάποια παραπάνω πληροφορία κτλ.

5. Πέραν της ένδειξης οξύτητας, της ένδειξης «εξαιρετικό παρθένο» και κάποιων άλλων σημάνσεων, η αναγραφή ποιοτικών δεικτών, κατά τρόπο που να συνάγεται ότι το προϊόν έχει υποστεί ποιοτικό έλεγχο, είναι σημάδι θετικό (συνήθως, υπεροξείδια, Κ, και κηροί).

6. Εφόσον έκανα την αγορά, αν κατά τη δοκιμή διαπιστώσω ότι το προϊόν είναι διαυγές και ότι μου δίνει μια γεύση που θα μπορούσα να την περιγράψω σαν φρουτώδη, πικρή ή πικάντικη κι ένα άρωμα που μου θυμίζει τη μυρωδιά των φύλλων της ελιάς, όταν τα τρίβω στην παλάμη μου, τότε έχω κάνει μια κατ΄αρχάς άριστη αγορά.

7. Η αγορά μου, ωστόσο, θα μείνει μόνο κατ΄αρχάς άριστη (και όχι συνολικά), εάν πληρώσω για κάθε λίτρο λάδι πάνω από 5,5 € για συσκευασίες ενός λίτρου και πάνω από 5,0 ευρώ (ανά λίτρο) για συσκευασίες μέχρι πέντε λίτρα.

Δεν υπάρχουν εξωτικά και ειδικά ελαιόλαδα που δικαιολογούν τιμές μεγαλύτερες. Μεγαλύτερες τιμές δικαιολογούνται μόνο στην περίπτωση αγοράς κάποιας κατηγορίας (συνήθως μικρές παραγωγές) με ιδιαίτερα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά. Στην κατηγορία αυτή ανήκουν, για παράδειγμα, το πραγματικό αγουρέλαιο και το (δυσεύρετο) λάδι αγριελιάς.

8. Για να διατηρήσω σε άριστη κατάσταση το άριστο ελαιόλαδο που αγόρασα, πρέπει να το κρατήσω σε θερμοκρασία κάτω από 20 βαθμούς και να μη το δει ποτέ φως. Καλό είναι να θυμάμαι ότι ελαιόλαδο είναι «ζωντανό» προϊόν, οπότε το χρώμα και η γεύση του με τον καιρό αλλοιώνονται. Προτιμώ λοιπόν τις μικρότερες συσκευασίες, ώστε να καταναλώνεται γρήγορα το περιεχόμενό τους, και προσέχω κάθε φορά που ανοίγω μια συσκευασία να την ξανακλείνω καλά, μέχρις ότου τελειώσει το περιεχόμενό της, οπότε επιβάλλεται να την πετάξω…

Κειμενάκι από το διαχειριστή του ebloko.gr

(http://ebloko.gr/_thewordGreece)

http://agroboard.blogspot.gr

read more " Το «καλό» Ελληνικό Ελαιόλαδο "

Η Ελληνική φέτα στις Η.Π.Α: +87,1%(!),αλλά 16,6%

Σύμφωνα με σχετικό ενημερωτικό έγγραφο του Γενικού Προξενείου της Ελλάδας στη Νέα Υόρκη, οι εξαγωγές της ελληνικής φέτας στις Η.Π.Α παρουσίασαν σημαντική αύξηση κατά 87,1%, ποσοστό που αντιστοιχεί σε 5,039 εκ. δολάρια έναντι 2,693 εκ. δολάρια της αντίστοιχης περσινής περιόδου. Το μερίδιο ωστόσο της Ελλάδας στις αμερικανικές εισαγωγές είναι 16,6%. Οι πωλήσεις φέτας στις μεγάλες αλυσίδες super market έφτασαν τους 8 χιλ. τόνους περίπου, όμως αξίζει να σημειωθεί ότι το μεγαλύτερο ποσοστό πωλήσεων αφορά στη φέτα που παράγεται και στις Η.Π.Α και το ποσοστό κατανάλωσής της αγγίζει το 90%.

Ελληνοαμερικανικές εταιρίες όπως η Krinos, η Fantis Foods, η Kontos Foods, η Altamira Foods και η Boboris Imports είναι μερικές από τις πιο γνωστές που δραστηριοποιούνται στον τομέα της εγχώριας παραγωγής και εμπορίας της φέτας με την Athenos, θυγατρική της Karft Foods, να έρχεται πρώτη σε πωλήσεις τυριού τύπου φέτας και τις Boar’s Head και Klondike Cheese of Monroe να ακολουθούν.

Οι πίνακες 1 και 2 παρουσιάζουν τις εισαγωγές του 2012, σε αξία και ποσότητες, καθώς και τη μέση τιμή χονδρικής πώλησης στην αγορά των Η.Π.Α ανά χώρα προέλευσης.

Παρά την αισιοδοξία που προκαλεί η στροφή της αμερικάνικης αγοράς σε προϊόντα της μεσογειακής διατροφής, με καλό παράδειγμα τη φέτα, ανασταλτικά λειτουργεί η αμερικανική νομοθεσία σχετικά με τα προϊόντα ΠΟΠ και ΠΓΕ. Στις ΗΠΑ η φέτα εντάσσεται στα γενόσημα (generic) προϊόντα με αποτέλεσμα για το προϊόν αυτό να μην αναγνωρίζεται από συγκεκριμένη γεωγραφική προέλευση (ΠΟΠ ή ΠΓΕ) στερώντας του έτσι μια εξέχουσα θέση στην προτίμηση του αγοραστικού κοινού. Άλλωστε η Αμερικανική Ένωση Παραγωγών Γαλακτοκομικών Προϊόντων (IDFA) έγινε μέλος της διεθνούς πρωτοβουλίας εναντίον της προστασίας τροφίμων μέσω του καθεστώτος ΠΟΠ και ΠΓΕ (Consortium for Common Food Names). Η ισχυρή αυτή ομάδα πίεσης, με μέλη πολυεθνικούς κολοσσούς από τον κλάδο των τροφίμων αναμένεται να ναρκοθετήσει τις προσπάθειες αναγνώρισης της φέτας, μεταξύ άλλων, ως αμιγώς ελληνικό προϊόν.

Ωστόσο, για τις χώρες- μέλη της Ε.Ε, η Ελλάδα θα μπορούσε να επικαλεστεί τη σχετική απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου με την οποία κατοχυρώνεται η φέτα ως προϊόν ΠΟΠ και να ζητήσει την απαγόρευση παρασκευής προϊόντων με την ονομασία φέτα, ακόμα και αν ο προορισμός τους είναι σε χώρες εκτός Ε.Ε. Έτσι, οι ευρωπαίοι παραγωγοί απομιμήσεων φέτας θα αναγκάζονταν να μεταφέρουν τις μονάδες παραγωγής τους σε χώρες εκτός Ε.Ε.

Επίσης, η τιμή της ελληνικής φέτας δεν την καθιστά καθόλου ανταγωνιστική. Σε σύγκριση με άλλες χώρες εξαγωγής οι ελληνικές τιμές είναι σημαντικά υψηλότερες από τις αντίστοιχες σε Βουλγαρία ή Τουρκία αλλά χαμηλότερες από Ισπανία ή Γαλλία (βλ. Πίνακα 2). Τα καταστήματα μαζικής εστίασης αλλά και γενικότερα η βιομηχανία υπηρεσιών τροφίμων να καταφεύγει σε φθηνότερες επιλογές όπως το τυρί «τύπου φέτας».
http://www.olivenews.gr/el/article/1596

read more " Η Ελληνική φέτα στις Η.Π.Α: +87,1%(!),αλλά 16,6% "

Ο Έλληνας που πουλάει το ακριβότερο λάδι στον κόσμο

Η ιστορία του Γιώργου Κολιόπουλου είναι η ιστορία της Ελλάδας της υπέρβασης Της υπέρβασης που έρχεται όταν διαγράψεις με... μια γραμμή όλα όσα μέχρι τώρα νόμιζες ότι ήξερες, όλα όσα σου έλεγαν ότι ισχύουν και όλα όσα πίστευες ότι θα μπορούσαν να ισχύουν.



 Τότε η εικόνα γίνεται ξεκάθαρη και αν κλείσεις τ’ αυτιά σου σε όσους μοιρολατρικά σου λένε ότι το παιχνίδι είναι χαμένο, η επιτυχία δεν αργεί να σου χτυπήσει την πόρτα.

  Ο Γιώργος Κολιόπουλος έκανε κάτι εξαιρετικά απλό και ταυτόχρονα εξαιρετικά πολύπλοκο. Μετέτρεψε το ελληνικό ελαιόλαδο σε ένα είδος υπερπολυτελείας και σε ένα status symbol που η κάθε του σταγόνα αξίζει χρυσάφι: το λάδι «Λάμδα» της εταιρείας ,Speiron, από την ποικιλία Κορωνέικη, είναι το καλύτερο ελαιόλαδο στον κόσμο.

  Τα οργανοληπτικά του χαρακτηριστικά το κατατάσσουν στην κατηγορία του ultra premium, μιας κατηγορίας την οποία δημιούργησε ο ίδιος ο Γιώργος Κολιόπουλος ανοίγοντας ένα εντελώς νέο κομμάτι στην αγορά. Η πολύ μικρή παραγωγή του στο χωριό Κριτσά της Κρήτης και ο τρόπος έκθλιψης –μόλις 8 ώρες μετά τη συλλογή του καρπού- το κάνει μοναδικό.

  Και η ομάδα μάρκετινγκ πίσω από το Λάμδα ξέρει πολύ καλά να διαχειρίζεται αυτή τη μοναδικότητα. Η κάθε απλή συσκευασία των 500ml κοστίζει 50 ευρώ. Αν κανείς την προτιμά σε συσκευασία δώρου η τιμή ανεβαίνει στα 180 ευρώ και αν κάποιος θελήσει να το παραγγείλει σε περιορισμένα τεμάχια με την υπογραφή του επάνω η τιμή του μπορεί να φτάσει μέχρι 11.000 ευρώ. Τόσο τιμάται η συλλεκτική κασετίνα με το μασίφ ξύλο και τις πλάκες πλατίνας.

  Ο Γιώργος Κολιόπουλος μπορεί να τελείωσε τη Νομική, όμως τον κέρδισε η διαφήμιση. Μέσα από τις ατελείωτες ώρες της δουλειάς ως κειμενογράφος είδε τα πράγματα από μιαν άλλη οπτική γωνία. Κατάλαβε ότι η ποιότητα και το σωστό branding θα μπορούσαν να αναγεννήσουν ένα προϊόν που μέχρι τότε είχε χάσει τον προσανατολισμό στις ξένες αγορές. Εκατομμύρια τόνοι ποιοτικού ελληνικού λαδιού έφευγαν στο εξωτερικό σε εξευτελιστικές τιμές και στη συνέχεια το ελληνικό λάδι βαφτιζόταν «ιταλικό» και «ισπανικό».

  Φτηνές συσκευασίες με πρόχειρο σχεδιασμό, που δεν πήγαινε μακρύτερα από τον Παρθενώνα και την Ακρόπολη, βρισκόντουσαν στα ράφια των καταστημάτων του εξωτερικού. Το ελληνικό λάδι ήταν ο φτωχός συγγενής, ο απαξιωμένος «άλλος». Κι αυτό έπρεπε να αλλάξει. Σήμερα το «Λάμδα» βρίσκεται σε δεκάδες πόλεις του εξωτερικού. Από τα Harrod’s ως τα καλιφορνέζικα ντελικατέσεν, από το Χονγκ Κονγκ ως το Ντουμπάι, το «Λάμδα» χαρίζει γευστικές συγκινήσεις σε όσους μπορούν να ανταπεξέλθουν στην τσουχτερή τιμή του. Θεωρείται ένα επιχειρηματικό δώρο κύρους, ενώ, σύμφωνα με το δημιουργό του, αναβαθμίζει εξίμισι φορές την προστιθέμενη εξαγώγιμη αξία του ελληνικού ελαιόλαδου.

  Η αφαιρετική συσκευασία του με το πλακέ μπουκάλι και το ελληνικό λάμδα μέσα λευκό στον κύκλο ενθουσίασε και τους λάτρες του ντιζάιν. Το 2008 του απονεμήθηκε το ασημένιο μετάλλιο στον παγκόσμιο διαγωνισμό New York Festivals. Άλλο ένα στοίχημα είχε κερδηθεί. Για το μέλλον ο Γιώργος Κολιόπουλος ετοιμάζει ένα ακόμα λανσάρισμα που θα συζητηθεί.

 Κανείς δεν ξέρει τι θα αφορά, όμως αξίζει να μείνουμε σε κάτι που είναι γραμμένο στην αρχική σελίδα της ιστοσελίδας της εταιρείας του. «Δεν μπορείς να κάνεις μια σαφή πρόβλεψη για το πώς θα συμπεριφερθεί το σύστημα. Ε, και;». Αυτό το «ε, και» είναι τελικά που κάνει όλη τη διαφορά. moneypro.gr

read more " Ο Έλληνας που πουλάει το ακριβότερο λάδι στον κόσμο "

Το ελαιόλαδο είναι το ποιοτικότερο λάδι

http://www.ecotimes.gr

Το ελαιόλαδο προσφέρει στον ανθρώπινο οργανισμό προστασία από πολλές ασθένειες και παθήσεις όπως η αρθρίτιδα, η υπέρταση, ο καρκίνος, το άσθμα, ο διαβήτης, και οι καρδιακές παθήσεις καθώς είναι τροφή πλούσια σε βιταμίνες Ε καθώς και σε αντιοξειδωτικά.

Επίσης το ελαιόλαδο περιέχει και ολεοκανθάλη η οποία προστατεύει τον οργανισμό από τις φλεγμονές. Ακόμη επειδή το ελαιόλαδο περιέχει και μονοακόρεστα λιπαρά οξέα δίνει στο αίμα υψηλότερα επίπεδα της καλής χοληστερόλης και χαμηλότερα επίπεδα της κακής χοληστερόλης.

Το ελαιόλαδο για να είναι καλοδουλεμένο, απαιτείται ολόκληρη η διαδικασία από το μάζεμα της ελιάς μέχρι και το ελαιοτριβείο να γίνει σωστά. Αυτό δε συμβαίνει δυστυχώς με όλα τα ελαιόλαδα που κυκλοφορούν στην αγορά, πάντως σε γενικές γραμμές το επονομαζόμενο αγνό παρθένο ελαιόλαδο θεωρείται το ποιοτικά καλύτερο από τα υπόλοιπα ελαιόλαδα.

Το ελαιόλαδο είναι το ποιοτικότερο λάδι

read more " Το ελαιόλαδο είναι το ποιοτικότερο λάδι "

Oδηγίες καταναλωτικής συμπεριφοράς από και για τους Αμερικανούς.

www.olivenews.gr


 Στον απόηχο των ερευνών του πανεπιστημίου του Davis, οι σύνδεσμοι και τα μέσα ενημέρωσης των καταναλωτών – όπως το Consumer Reports – δεν έχουν πάψει να ασχολούνται με το ελαιόλαδο και μάλιστα το έξτρα παρθένο.

Πρόσφατα, σε ένα τεστ που έκαναν οι ειδικοί τους βρήκαν ότι από τα 23 έξτρα παρθένα που εξέτασαν, μόνο τα 9 ήταν χωρίς ελαττώματα. Ποιοι ήταν οι «ειδικοί» και ποια ήταν η μέθοδος αξιολόγησης δεν αναφέρουν.
Όμως τα αποτελέσματα ήταν σαφή. Μόνο δυο κατατάχθηκαν σαν «εξαιρετικά», έξι σαν «πολύ καλά», πέντε σαν «καλά» και τα υπόλοιπα δέκα θεωρήθηκαν είτε «μέτρια», είτε «φτωχά» με ελαττώματα.
Δεν προκαλεί έκπληξη ότι τις υψηλότερες βαθμολογίες έχουν κατακτήσει λάδια από την Καλιφόρνια. Οι συστάσεις είναι σαφείς για προτίμηση των Καλιφορνέζικων λαδιών παρά το γεγονός ότι αποτελούν (ακόμη) το 3% της συνολικής αμερικάνικης κατανάλωσης.

«Κοιτάξτε προς τη Δύση» προτρέπει το περιοδικό, σημειώνοντας ότι δεν χρειάζεται ένας καταναλωτής να αγοράσει κάποια ιταλική επωνυμία προκειμένου να βρει τις καλύτερες ποιότητες. Μάλιστα, ένα από τα λάδια με πολύ υψηλή βαθμολογία προερχόταν από τη Χιλή. Μόνο για δύο, Lucini (30 $/lt) και Kirkland Signature (11,5 $/lt), αναγνωρίζει ότι προέρχονται 100% από ιταλικές ελιές, ενώ τα υπόλοιπα τα θεωρεί μίγματα διαφόρων χωρών.

Στις συνταγές μαγειρικής περιλαμβάνεται μέχρι και το παγωτό (!), ενώ ενδιαφέρουσα είναι η προτροπή να μάθουν οι καταναλωτές να δοκιμάζουν τις γεύσεις και τα αρώματα των ελαιολάδων όπως και για το κρασί.
 Η γκάμα των τιμών κυμαίνεται από 7,2 έως 18,4 $/lt για τα περισσότερα εκτός από δυο καλιφορνέζικα που κινούνται στα 57,8 $/lt (!).

Το παραπάνω άρθρο είναι χαρακτηριστικό του δυναμισμού της αμερικάνικης ελαιοκομίας που αναπτύσσεται με ρυθμούς 2,6 % ετησίως τα τελευταία χρόνια έχοντας φθάσει κύκλο εργασιών 1,2 δισ. δολάρια από 452 επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον κλάδο.
Άλλωστε και οι προβλέψεις για τα επόμενα χρόνια είναι θετικές αναμένοντας αύξηση της κατά κεφαλήν κατανάλωσης που σήμερα είναι μόνο ένα λίτρο ετησίως.
 

read more " Oδηγίες καταναλωτικής συμπεριφοράς από και για τους Αμερικανούς. "

Αλλάζει προς το καλύτερο το σκηνικό στο ελαιόλαδο

 http://www.agronews.gr/agora/eboreumata/arthro/85788/allazei-pros-to-kalutero-to-skiniko-sto-elaiolado-/


Σε ρυθμούς ανάκαμψης κινείται η ελληνική αγορά του ελαιολάδου, ακολουθώντας τις έντονες ανοδικές τάσεις της ισπανικής αγοράς, γεγονός που αποτυπώνεται στις τελευταίες εμπορικές πράξεις.
Οι ανοδικές τάσεις που παρατηρούνται στην Ισπανία παρασύρουν και την ελληνική αγορά σε υψηλότερα επίπεδα

Οι εξελίξεις έφτασαν με καθυστέρηση αρκετών εβδομάδων στη χώρα μας, τη στιγμή που στην ισπανική αγορά από τις αρχές Ιουλίου παρατηρείται μια ανοδική τάση της τάξης του 40%. Έτσι μετά από μια τριετία χαμηλών τιμών που έφερε σε οριακό σημείο τις ελαιοκομικές εκμεταλλεύσεις των παραγωγών, παρατηρείται μια σημαντική αλλαγή κλίματος που αυξάνει τις προσδοκίες εν όψει της νέας παραγωγής.

Όσο για τα περσινά αποθέματα, ήδη πωλούνται σε υψηλότερες τιμές. Την περασμένη εβδομάδα ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Μικρής Μαντίνειας και Αβίας πραγματοποίησε πώληση δυο βυτίων εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου στα 2,50 ευρώ το κιλό, τιμή αυξημένη κατά 40 λεπτά σε σύγκριση με τις πωλήσεις του χειμώνα, όπως μας πληροφορεί ο πρόεδρος της ένωσης Βασίλης Κοζομπόλης.

Αξίζει να σημειωθεί πως η τιμή αυτή είναι η υψηλότερη που έχει σημειωθεί την τελευταία τριετία, ενώ για το ελαιόλαδο ΠΟΠ Καλαμάτας οι τιμές είναι κατά 20 λεπτά υψηλότερες.
 Σε μικρότερο βαθμό έγινε αισθητή η ανοδική τάση στην Κρήτη, με τις τιμές παραγωγού του ελαιόλαδου οξύτητας έως 0,3 να αυξάνονται από 1,90 σε 2,05 – 2,10 ευρώ το κιλό. Υπενθυμίζεται πως την περσινή χρονιά η Κρήτη αντιμετώπισε προβλήματα στην παραγωγή της και οι οξύτητες ήταν αυξημένες, με αποτέλεσμα τα αποθέματα της να είναι χαμηλά.

Προσδοκίες
Όσον αφορά την ισπανική αγορά που εξακολουθεί να δίνει τον τόνο, οι τιμές του εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου έφτασαν την περασμένη Δευτέρα στα 2,52 ευρώ το κιλό, τιμή που είχε σημειωθεί τελευταία φορά στις αρχές Οκτωβρίου του 2009. Αξίζει να σημειωθεί πως η συνολική άνοδος στο διάστημα Ιουλίου-Αυγούστου φτάνει τα 57 λεπτά το κιλό. Πλέον οι τιμές διαμορφώνονται στα επίπεδα των 2,44 ευρώ το κιλό, ακολουθώντας ελαφρά διορθωτικές τάσεις, κάτι που είναι λογικό ακόμα και στις «υγιείς» αγορές μετά από μια τόσο έντονη άνοδο.

Οι πληροφορίες για χαμηλότερη παραγωγή στην Ισπανία και την Ιταλία έχουν βελτιώσει τις προσδοκίες γ ια τη νέα εμπορική περίοδο, η οποία ξεκινάει σε περίπου ένα μήνα. Μέχρι στιγμής εκτιμάται πως η ελληνική παραγωγή θα είναι ικανοποιητική, ωστόσο οι πρώτες φθινοπωρινές βροχοπτώσεις θεωρούνται ευεργετικές για την καλλιέργεια και τις αποδόσεις.

read more " Αλλάζει προς το καλύτερο το σκηνικό στο ελαιόλαδο "

Oι Aδελφοί Carli τιμούν την ποιότητα στη Λακωνία

http://www.olivenews.gr/el/article/1587


Η εταιρεία των Αφών Carli είναι γνωστή για την εξειδίκευσή της σε έξτρα παρθένα υψηλής ποιότητας, ενώ πέρυσι γιόρτασε τα 100 χρόνια λειτουργίας της.
Η Λακωνία αποτελεί μια από τις περιοχές που η Αφοί Carli έχει εστιάσει το αγοραστικό της ενδιαφέρον ασκώντας παράλληλα μια πολιτική ενημέρωσης και υποστήριξης των ελαιοτριβέων και των ελαιοπαραγωγών. Να σημειώσουμε ότι η Λακωνία διακρίνεται και για την ύπαρξη ισχυρών πρωτοβάθμιων συνεταιρισμών που πωλούν το ελαιόλαδό τους μέσω δημοπρασιών.

Στη Λακωνία λοιπόν, κοντά στη Μονεμβασιά, η Αφοί Carli οργανώνει κάθε δυο χρόνια μια εκδήλωση που τείνει να εξελιχθεί σε παράδοση τα έξι τελευταία χρόνια. Ψυχή της εκδήλωσης, αλλά και ο υπεύθυνος αγορών είναι ο κ.Δημήτρης Φάββας, βαθύς και ακριβοδίκαιος γνώστης των μυστικών του λαδιού.

Η πιο σημαντική δουλειά γίνεται στο ενδιάμεσο διάστημα αυτών των εκδηλώσεων. Οι υπεύθυνοι ποιότητας της Αφοί Carli παρακολουθούν μια σειρά από παραμέτρους που επηρεάζουν την ποιότητα, από τις καλλιεργητικές πρακτικές (ιδίως τη φυτοπροστασία) έως τη λειτουργία των ελαιοτριβείων. Με αυτά τα στοιχεία ενημερώνουν τους ενδιαφερόμενους ώστε να βελτιώσουν την ποιότητά τους. Στην εκδήλωση που γίνεται κάθε δυο χρόνια, σε μια κατάμεστη αίθουσα από παραγωγούς / συνεταιριστές και ελαιοτριβείς, τα συνοπτικά συμπεράσματα ανακοινώνονται και βραβεύεται κάθε φορά ένα ελαιοτριβείο με βάση κάποια κριτήρια που έχει καθιερώσει η ίδια η εταιρεία των Αφών Carli. Φέτος βραβεύτηκε η εταιρεία Μηνάς Ρενιέρης Ο.Ε. από το Φοινίκι.

Μακάρι να ασκούσαν μια ανάλογη πολιτική έμπρακτης υποστήριξης της ποιότητας και άλλες εταιρείες, φορείς και η πολιτεία.

read more " Oι Aδελφοί Carli τιμούν την ποιότητα στη Λακωνία "

Προτιμούν ελιές ολοκληρωμένης διαχείρισης

http://www.olivenews.gr/el/article/1576

Η ΠΕΜΕΤΕ ανακοινώνει στους ελαιοπαραγωγούς ότι, κατά την ελαιοκομική περίοδο 2012/13 οι επιχειρήσεις – μέλη της θα αγοράζουν ελαιόκαρπο κατά προτίμηση από τους ελαιοπαραγωγούς οι οποίοι είναι ενταγμένοι στο καθεστώς της ολοκληρωμένης διαχείρισης και μπορούν να πιστοποιήσουν την λελογισμένη χρήση των δραστικών ουσιών και τηρούν τα επιτρεπτά χρονικά όρια των εφαρμογών φυτοπροστασίας.

Ανακοινώνει επίσης ότι, η αγορά προϊόντος από ελαιοπαραγωγούς που δεν είναι ενταγμένοι σε καθεστώς ολοκληρωμένης διαχείρισης, θα γίνεται μετά από δειγματοληπτικό έλεγχο των αγοραζόμενων φορτίων και ανάλυση των δειγμάτων, ώστε ο ελαιόκαρπος να ανταποκρίνεται στα επιτρεπτά όρια των δραστικών ουσιών. Σε αντίθετη περίπτωση ο ελαιόκαρπος θα απορρίπτεται.

read more " Προτιμούν ελιές ολοκληρωμένης διαχείρισης "

Η απότομη άνοδος ψάχνει για επίπεδο ισορροπίας

http://www.olivenews.gr/el/article/1583
   

Η σε μεγάλο βαθμό παράλογη και αδικαιολόγητη συνεχής πτώση των τιμών τα έξι τελευταία χρόνια, έφερε την παράλογα απότομη αλλά απολύτως δικαιολογημένη αντίδραση με το ανοδικό ξέσπασμα των τελευταίων επτά περίπου εβδομάδων.

Τον Ιανουάριο 2012 γράφαμε στην ανάρτηση «Οι Λάκωνες θα δικαιωθούν; Τα πατσαλιάσματα θα τιμωρηθούν;», μεταξύ άλλων και τα εξής:

«Το ερώτημα είναι αν οι Λάκωνες θα δικαιωθούν γι’ αυτή την τακτική τους (να κρατάνε τα λάδια τους περιμένοντας υψηλότερες τιμές) και αν αργότερα οι τιμές ανέβουν στα επίπεδα των 2,50 € / κιλό (…) σε μια άνοδο που θα διαρκέσει ώστε να προλάβει να απορροφήσει τις υπάρχουσες ποσότητες.».

Σήμερα, επειδή πολλά λέγονται και γράφονται, θα θέλαμε από τη δική μας πλευρά του olivenews.gr (καθώς και του ΕΛΙΑ & ΕΛΑΙΟΛΑΔΟ) να επισημάνουμε τα εξής:

1) Αυτή η άνοδος ήταν δικαιολογημένη και σωστή λαμβάνοντας υπ’ όψη τις – για διάφορους λόγους – αφύσικα και άδικα χαμηλές τιμές των τελευταίων ετών. Το καζάνι έβραζε, η πίεση ήταν μεγάλη και το καπάκι κινδύνευε να τιναχτεί.


2) Το καλοκαιρινό αυτό ξέσπασμα που ξεκίνησε από την Ισπανία οφείλεται σε μια σειρά από λόγους:

α) Το καλοκαίρι, και ειδικά ο Αύγουστος, προσφέρονται για την καθοδηγούμενηδημιουργία ονομαστικών τιμών με ελάχιστες συναλλαγές μικρών ποσοτήτων. Μένει να δούμε, τις επόμενες εβδομάδες και μήνες, σε ποιο επίπεδο θα ισορροπήσουν οι πραγματικές τιμές με πραγματικές αγοραπωλησίες μεγάλων ποσοτήτων (βλ. παρακάτω §3)

β) Κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει, και ούτε ποτέ ανακοινώνονται δημοσίως τέτοιες κινήσεις, αν οι ισπανικοί συνεταιρισμοί δεν συγκεντρώθηκαν – έτσι κι αλλιώς έχουν άλλο επίπεδο οργάνωσης από το ελληνικό – και δεν αποφάσισαν να εφαρμόσουν μια κοινή εμπορική πολιτική, επιβράδυνσης (σταματήματος) των πωλήσεων ώστε να οδηγήσουν σε άνοδο τις τιμές.

γ) Σε μια τέτοια κίνησή τους οι κοοπερατίβες θα βρίσκουν συμμάχους τους εμπόρους που είχαν αποθέματα ελαιολάδων, άρα η άνοδος των τιμών τους αποφέρει άμεσα κέρδη.

δ) Αυτή η άνοδος αιτιολογήθηκε με το αληθοφανές αλλά αμφίβολης βαρύτητας επιχείρημα ότι η ισπανική εσοδεία 2012/13 θα είναι μειωμένη κατά 50% στους 800 χιλ. τόνους λόγω ξηρασίας και παρεννιαυτοφορίας.
Όμως ένα σημαντικό μέρος των ισπανικών ελαιώνων αρδεύεται, οπότε δεν επηρεάζεται από την ξηρασία. Και αν βρέξει τις επόμενες εβδομάδες, τότε αυτομάτως οι προβλεπόμενες ποσότητες θα αυξηθούν και οι τρέχουσες τιμές θα μειωθούν.
Δεύτερον, η φετινή χρονιά θα κλείσει στην Ισπανία με σημαντικά αποθέματα άνω των 600 χιλ. τόνων στα οποία θα προστεθούν οι αναμενόμενες πολύ καλές παραγωγέςπ.χ. Τυνησία 260 χιλ., Ιταλία 270 χιλ. τόνους καθώς και Μαρόκο και Τουρκία. Άρα το ισοζύγιο της Μεσογείου δεν θα είναι τόσο ελλειμματικό ώστε να δικαιολογεί μόνιμες και υπερβολικές αυξήσεις τιμών της πρώτης ύλης.

ε) Η οργανωμένη προσπάθεια των κοοπερατίβων και η ανατιμητική σπέκουλα όσων εμπόρων έχουν αποθέματα στις δεξαμενές τους, διευκολύνεται από τις ελλείψεις και τις ανοικτές θέσεις της βιομηχανίας τυποποίησης που έχει συμβόλαια παράδοσης σε αλυσίδες σούπερ μάρκετ, όμως λόγω έλλειψης ρευστού χρήματος αδυνατούσαν να έχουν το απαραίτητο στοκ σε ελαιόλαδο.


3) Το κρίσιμο ερώτημα είναι πως θα εξελιχθούν οι τιμές τις επόμενες εβδομάδες και μήνες. Σύμφωνα με τα παραπάνω θα πρέπει να επισημάνουμε τα εξής:

α) Η παρούσα άνοδος δεν μπορεί να συνεχιστεί για πολύ ακόμη. Ήδη δείχνει σημάδια κόπωσης και πρέπει να αναμένεται μια διόρθωση. Γι αυτό και είναι λάθος όσοι έχουν σήμερα αποθέματα να μην πουλούν περιμένοντας να πιάσουν τη στιγμή της κορυφαίας τιμής. Πάντα ισχύει ο χρυσός κανόνας, στην άνοδο πουλάς λίγο-λίγο και εφοδιάζεις την αγορά ώστε να έχεις τελικά έναν ικανοποιητικό μέσο όρο, έστω και αν είναι λίγο χαμηλότερος από τη μάξιμουμ τιμή.

β) Με τα σημερινά δεδομένα και τις αβεβαιότητες (θα βρέξει;) είναι αδύνατον να προσδιορίσει κανείς το νέο σημείο ισορροπίας. Ωστόσο θα πρέπει να θεωρούμε ως βέβαιο ότι μεσο/μακρο-πρόθεσμα οι τιμές θα ισορροπήσουν σε επίπεδα ανώτερα από τα απαράδεκτα χαμηλά των προηγούμενων μηνών.

γ) Θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε για τα καλά έξτρα παρθένα ένα εύρος τιμών από2,40 έως 2,60 (τιμές βυτίου ex-factory, άρα τιμή παραγωγού περίπου 10 ή 20 σεντς μικρότερη), σαν μια «δίκαιη τιμή» που επιτρέπει σε όλους τους κρίκους της αλυσίδας, παραγωγός – ελαιοτριβέας – έμπορος – τυποποιητής – καταναλωτής, να λειτουργούν αξιοπρεπώς με ένα λογικό καθαρό εισόδημα / κέρδος.


4) Δυστυχώς οι Έλληνες ελαιοπαραγωγοί ελάχιστα ωφελήθηκαν, και θα ωφεληθούν, από την τρέχουσα άνοδο των τιμών γιατί οι μεγάλες ποσότητες πουλήθηκαν στον διαχωριστήρα τους προηγούμενους μήνες, σε εξευτελιστικές τιμές λόγω οικογενειακών αναγκών. Θυμίζουμε την παρέμβασή μας «Δράση τώρα, για να επιβιώσει η ελαιοκομία» (31 Δεκ. 2011), η οποία δυστυχώς δεν συγκίνησε (πλην εξαιρέσεων) ούτε την πολιτεία, ούτε τους φορείς που (υποτίθεται ότι) εκπροσωπούν τους ελαιοπαραγωγούς.
Σήμερα υπάρχει ένας επιπλέον κίνδυνος. Για λάδια που έχουν μείνει «άκοπα» σε ελαιουργούς / εμπόρους να μην απολαύσει ο παραγωγός το σημερινό επίπεδο τιμών λόγω έλλειψης ενημέρωσης. Γι αυτό και δεν προσφέρουν καλές υπηρεσίες όσοι δημοσιοποιούν και αναπαράγουν παλαιές χαμηλές τιμές (Κολυμβάρι, Πεζά κ.λπ. 1,95;;) που σήμερα έχουν ξεπεραστεί κατά πολύ. Αν υπάρξουν περιπτώσεις ελαιουργών / εμπόρων που είχαν πουλήσει τους προηγούμενους μήνες «άκοπα» λάδια χωρίς την έγκριση των ιδιοκτητών τους ελαιοπαραγωγών, οι οποίοι ζητήσουν να πουληθούν τώρα στις τρέχουσες τιμές, τότε είναι βέβαιο ότι θα δημιουργηθούν πολλά προβλήματα…


5) Θα μπορούσε κανείς να σχολιάσει και άλλα πράγματα που γράφονται και αναπαράγονται χωρίς γνώση και κριτική ικανότητα.
Το κλείσιμο της ψαλίδας μεταξύ των τιμών του έξτρα και του λαμπάντε / ραφινέ στην Ισπανία είναι συνηθέστατο φαινόμενο, ιδίως όταν οι τιμές γενικώς ανεβαίνουν. Δεν υποκρύπτει ύποπτες συνωμοσίες γιατί η Ισπανία έχει μεγάλη αναλογία λαμπάντε και δεν είναι Ελλάδα με 85% έξτρα.
Επίσης, είναι ακατανόητο γιατί επιστήμονες άνθρωποι που θέλουν να βρίσκονται από την πλευρά των παραγωγών καλλιεργούν ένα κλίμα ανησυχίας και αγωνίας με διαπιστώσεις ότι τα πράγματα είναι εκτός ελέγχου (…;). Ακόμη δε πιο επικίνδυνη είναι η χωρίς στοιχεία διατύπωση ότι η άνοδος των τιμών μπορεί να οδηγήσει σε νοθείες και άλλες παρατυπίες. Δηλαδή, πόσο θα έπρεπε να πέσουν οι τιμές ώστε να μην κινδυνεύει το ελαιόλαδο από νοθείες;


Αν θέλουμε να έρθουμε – κλείνοντας – στο μόνιμο ερώτημα πως θα θωρακίσουμε το «εθνικό μας προϊόν» από τους κινδύνους που το απειλούν και τα προβλήματα που το καταδυναστεύουν, ας αφήσουμε τα μεγάλα λόγια και ας αρχίσουμε από κάτι πάρα πολύ απλό (που κάνουν οι Ισπανοί):
Συνεχής παρακολούθηση και καταγραφή των πραγματικών ποσοτήτων που παράγονται και διακινούνται σε όλους του κρίκους της αγροδιατροφικής αλυσίδας, από τους ελαιώνες έως τις τελικές πωλήσεις σε εσωτερική αγορά και εξαγωγές.
 

read more " Η απότομη άνοδος ψάχνει για επίπεδο ισορροπίας "